Veelgestelde vragen

Welke internationale afspraken zijn er?

Om problemen bij het innen van alimentatie in het buitenland aan te pakken, zijn internationaal afspraken gemaakt. Hieronder leest u welke.

Het Verdrag van New York

De internationale afspraken rond het innen van kinder- en partneralimentatie zijn onder meer vastgelegd in het Verdrag van New York uit 1956. In de landen die zich bij het Verdrag van New York hebben aangesloten zijn één of meerdere instellingen belast met de uitvoering van het Verdrag. In Nederland is dat het LBIO.

Wie kan een beroep doen op het Verdrag van New York?

Iedereen die in een land woont dat is aangesloten bij het Verdrag van New York en problemen ondervindt bij het innen van alimentatie in het buitenland kan een beroep doen op het Verdrag. Het Verdrag heeft betrekking op zowel kinder- als partneralimentatie.

Het Verdrag met de Verenigde Staten van Amerika

Op 1 mei 2002 is de Overeenkomst tussen Nederland en de Verenigde Staten over het geldend maken van verplichtingen tot levensonderhoud (Trb. 2001, 117 en 134) in werking getreden. Het geldt voor Nederland, maar niet voor de Nederlandse Antillen en Aruba. Verder geldt het voor de vijftig staten van Amerika, Amerikaans Samoa, het District Columbia, Guam, Porto Rico en de Maagdeneilanden.

Het Verdrag heeft in hoofdzaak betrekking op kinderalimentatie. Het beleid voor de inning van partneralimentatie, al dan niet in combinatie met kinderalimentatie, kan per staat verschillen.

Nieuwe regels voor internationale alimentatie

Sinds 18 juni 2011 gelden twee nieuwe regelingen op het terrein van de internationale alimentatie: de Europese Alimentatieverordening en het Haags Protocol inzake het recht dat toepasselijk is op onderhoudsverplichtingen. Op het terrein van de internationale bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen wordt hiermee de EEX-verordening vervangen, terwijl de aanwijzing van het toepasselijk recht niet langer wordt bepaald door de regels van het Haags Alimentatieverdrag 1973.